....و با آن شرارت دلسوزي نداشت و هميشه چشم نهاده بودي تاپادشاهي بزرگ و جبار بر چاكري خشم گرفتي و آن چاكر را لت زدي و فرو گرفتي،اين مرد از كرانه بجستي و فرصتي جستي و تضريب كردي و المي بزرگ بدين چاكر رسانيدي و آنگاه لاف زدي كه فلان را من فرو گرفتم-و اگركرد،ديد و چشيد-و خردمندان دانستندي كه نه چنان است و سري مي جنبانيدندي و پوشيده خنده مي زدندي كه وي گزاف گوي است.جز استادم كه وي را فرو نتوانست برد با آن همه حيلت كه در باب وي ساخت.و از آن در باب وي بكام نتوانست رسيد كه قضاي ايزد با تضريبهاي وي موافقت و مساعدت نكرد.و ديگر كه بونصرمردي بود عاقبت نگر.

                                                                                                                تاريخ بيهقي

                                                                                                         ذكر بر دار كردن حسنك